لايو بت

بدمینتون ضربه های اساسی متنوعی را ارائه می دهد و بازیکنان برای انجام موثر همه آنها به مهارت بالایی نیاز دارند. تمام سکته ها را می توان به صورت فورهند یا بک هند انجام داد. قسمت فورهند یک بازیکن همان طرف بازی او است: برای بازیکن راست دست ، سمت جلو سمت راست و سمت عقب سمت چپ آنها است. سکته های فورهند با جلو کشیدن دست (مانند ضربه با کف) ضربه می خورند ، در حالی که سکته های عقب با عقب بودن عقب (مانند ضربه با انگشتان) ضربه می خورند. بازیکنان غالباً ضربه خاصی را در قسمت جلو می زنند و یک عمل ضربه عقب انجام می دهند و بالعکس.

در محوطه پیش و میانه ، بیشترین ضربات را می توان به طور یکسان در دو قسمت جلو و عقب انجام داد. اما در زمین عقب ، بازیکنان سعی می کنند که بیشترین ضربه را بر روی فورهندهای خود بزنند ، و اغلب ترجیح می دهند یک سر بالابر جلو (یک فورهند "در سمت عقب") بازی کنند تا یک سربار عقب. بازی سربار عقب دو ضرر اصلی دارد. ابتدا بازیکن باید به حریفان خود برگردد و دید آنها نسبت به آنها و زمین را محدود کند.

دوم، سربارهای عقب را نمی توان با قدرت به اندازه بالابرها ضربه زد: عمل ضربه توسط مفصل شانه محدود می شود، که این امر باعث می شود دامنه حرکتی بسیار بیشتری برای یک سر بالابر داشته باشید تا برای عقب. اکثر بازیکنان و مربیان روش بازی عقب را دشوارترین ضربه اساسی بازی می دانند، زیرا تکنیک دقیق مورد نیاز است تا بتواند نیروی کافی برای شاتلک را برای طول دادگاه جمع کند. به همین دلیل، شکست های عقب تمایل دارند ضعیف باشند.

لايو بت

آرایش
خط تولید (اتحادیه راگبی)

وقتی توپ از کنار زمین خارج می شود ، خطی برابر تیمی که آخرین بار توپ را لمس کرده است ، داده می شود. ازیکنان مهاجم از هر تیم یک متر از هم فاصله دارند ، عمود بر خط لمسی و بین 5 تا 15 متر (5.5 و 16.4 سال) از خط لمسی. توپ از روی خط لمسی به سمت پایین خطوط حمله به جلو توسط یک بازیکن (معمولاً قلاب) از تیمی که توپ را لمس نکرده است ، پرتاب می شود. استثنا در این هنگام است که توپ از روی یک پنالتی به بیرون رفت ، در این صورت طرفی که پنالتی را بدست آورد توپ را به داخل پرتاب می کند.

هر دو طرف برای کسب توپ به رقابت می پردازند و بازیکنان ممکن است هم تیمی های خود را بلند کنند. تا وقتی که بایستند نمی توان با یک بازیکن جهنده برخورد کرد و فقط تماس شانه به شانه مجاز است. نقض عمدی این قانون بازی خطرناکی است و منجر به ضربه پنالتی می شود.
اسکرام
دو تشکل مخالف از هشت مرد ، در سفید و سیاه در سمت چپ ، قرمز و سیاه در سمت راست ، در حالت خمیده به یکدیگر فشار می آورند. پشت سر آنها بازیکن دیگری و داور ایستاده است
لت و کوب بین صلیبیون نیوزیلند و برومبیای استرالیا
مقاله اصلی: اسکرام (اتحادیه راگبی)

Scrum راهی برای شروع مجدد بازی با خیال راحت و منصفانه پس از یک تخلف جزئی است. اگر بازیکنی توپ را از روی خط امتحان خود بردارد و توپ را زمین بگذارد ، هنگامی که بازیکن به طور تصادفی در آفساید قرار گرفت یا توپ در یک پارچ یا زمین گیر افتاد بدون هیچ واقع بینانه ای به او تعلق می گیرد. احتمال بازیابی شدن در صورت مجازات شدن پنالتی ، یک تیم ممکن است اسکرام را انتخاب کند.

لايو بت

کشتی حرفه ای در ایالات متحده تمرکز زیادی بر داستان سازی و استقرار شخصیت ها (و شخصیت آنها) دارد. برای هر مسابقه یک داستان وجود دارد ، و حتی یک داستان طولانی تر برای مسابقات متوالی. داستان ها معمولاً شامل شخصیت هایی مانند صورت و پاشنه و کمتر دفعه ضدقهرمان و توئینر است. اگر صورت برنده شود این یک "پیروزی" است ، در حالی که اگر پاشنه پا برنده شود "تراژدی" است. شخصیت ها معمولاً شخصیت هایی قوی و تیز دارند. تقابل چهره و پاشنه در داستان بسیار شدید است و حتی ممکن است در هنگام مصاحبه های تلویزیونی پاشنه ها به صورت حمله کنند. رابطه بین شخصیت های مختلف نیز می تواند بسیار پیچیده باشد.
کشتی گیر مکزیکی لا سومبرا با یک حرکت کشتی حریف را از زمین دور کرد

اگرچه کشتی حرفه ای در مکزیک (Lucha libre) نیز داستان و شخصیت دارد ، اما کمتر مورد تأکید قرار می گیرد. کشتی گیران در مکزیک به طور سنتی چابک تر هستند و مانور هوایی بیشتری نسبت به کشتی گیران حرفه ای در ایالات متحده دارند که اغلب به حرکات قدرت و حملات حمله می کنند تا مخالفان خود را تحت سلطه قرار دهند. تفاوت در سبک ها به دلیل تکامل مستقل این ورزش در مکزیک است که از دهه 1930 آغاز می شود و این واقعیت است که کشتی گیران در مسابقات وزنه برداری (به اسپانیایی: peso semicompleto) اغلب محبوب ترین کشتی گیران مکزیکی هستند.

کشتی گیران اغلب با استفاده از طنابهای حلقه کشتی برای منجنیق کشیدن به سمت حریفان خود ، با استفاده از ترکیبات پیچیده در پشت سر هم و با استفاده از ترکیبات پیچیده و اعمال تسلیم پیچیده ، حرکات پرنده مشخص را مشخص می کنند. لوچا لیبره همچنین به خاطر مسابقات کشتی تیمی تگ شناخته می شود که در آن تیم ها اغلب به جای دو عضو ، از سه عضو تشکیل می شوند.

لايو بت

شخصیت / حیله

در آمریکای لاتین و کشورهای انگلیسی زبان ، بیشتر کشتی گیران (و سایر مجریان روی صحنه) نقش های شخصیتی را به تصویر می کشند ، گاهی اوقات شخصیت هایی با شخصیت آنها بسیار متفاوت است. این شخصیت ها حیله ای هستند که هدف آن افزایش علاقه به یک کشتی گیر بدون توجه به توانایی ورزشی است. بعضی از آنها می توانند غیرواقعی و شبیه کارتون باشند (مانند Doink the Clown) ، در حالی که برخی دیگر دارای حقیقت بیشتری هستند (مانند Chris Jericho، The Rock، John Cena، Steve Austin و CM Punk). در lucha libre ، بسیاری از شخصیت ها ماسک می پوشند و هویتی مخفی شبیه به یک ابرقهرمان یا یک ابرشرور ، یک سنت تقریباً مقدس را اتخاذ می کنند.

یک کشتی گیر منفرد ممکن است در بیشتر دوران حرفه ای خود از نام واقعی خود ، یا تغییرات جزئی در آن استفاده کند ، مانند برت هارت ، جان سینا و رندی اورتن. دیگران می توانند یک نام حلقه را برای کل حرفه خود نگه دارند (شاون مایکلز ، سی ام پانک و ریکی استیم بوات) ، یا ممکن است هر از گاهی تغییر کنند تا با خواسته های مخاطبان یا شرکت ها مطابقت بیشتری داشته باشد. بعضی اوقات یک شخصیت توسط این شرکت متعلق به مارک تجاری می شود و باعث می شود کشتی گیر هنگام ترک یک شخصیت جدید پیدا کند (اگرچه یک تغییر نوع ساده مانند تغییر Rhyno به Rhino می تواند این مسئله را دور بزند) ، و گاهی اوقات یک شخصیت توسط کشتی گیر گاهی اوقات ، یک کشتی گیر ممکن است برای بدست آوردن مالکیت نام حلقه خود (اندرو مارتین و جنگجو) نام قانونی خود را تغییر دهد.

بسیاری از کشتی گیران (مانند The Rock و The Undertaker) به شدت با شخصیت خود شناخته می شوند ، حتی در حضور عمومی یا بین دوستان به این نام پاسخ می دهند. در واقع این یک علامت مناسب برای کشتی گیران همگانی محسوب می شود که به جای نام تولد / قانونی ، به جای نام و نام خانوادگی / حقوقی ، به یکدیگر از طریق نام / شخصیت های صحنه ای خود مراجعه کنند ، مگر اینکه خلاف آنها معرفی شده باشد.

لايو بت

در جلوی هر گل محوطه ای قرار دارد که به عنوان محوطه جریمه شناخته می شود. این ناحیه با کشیدن دایره های چهارم با شعاع 6 متر (20 فوت) از خط دروازه ، با محوریت تیرهای دروازه ایجاد می شود. سپس قسمت فوقانی هر چهارم دایره با خط 3.16 متر (10.4 فوت) به موازات خط هدف بین تیرهای دروازه پیوند می خورد. خط مشخص شده در حاشیه محوطه جریمه به عنوان خط محوطه جریمه شناخته می شود.

محوطه جریمه جایی را مشخص می کند که دروازه بان مجاز است توپ را با دست لمس کند. علامت پنالتی با رسیدن به وسط میله های دروازه شش متر با خط دروازه فاصله دارد. علامت پنالتی دوم با رسیدن به وسط تیرک ها 10 متر (33 فوت) از خط دروازه فاصله دارد. اگر یک بازیکن در محوطه جریمه خطایی انجام دهد یک ضربه پنالتی از روی نقطه پنالتی اعلام می شود. نقطه پنالتی دوم در صورتی استفاده می شود که یک بازیکن مرتکب خطای ششم تیم خود در نیمه تیم مقابل یا در نیمه خود در منطقه ای شود که با خط نیمه راه هم مرز است و یک خط خیالی موازی با خط نیمه راه از نقطه پنالتی دوم عبور می کند. ضربه آزاد از علامت پنالتی دوم گرفته شده است.

از هر زمین استاندارد هندبال تیمی می توان برای فوتسال استفاده کرد ، از جمله گل و خط کشی.
مدت زمان و روش های شکستن کراوات

یک مسابقه استاندارد شامل دو دوره مساوی 20 دقیقه ای است. طول هر دو نیمه افزایش یافته تا اجازه ضربات پنالتی یا ضربه آزاد مستقیم به تیمی که بیش از پنج خطا مرتکب شده است ، شود. فاصله بین دو نیمه نمی تواند بیش از 15 دقیقه باشد. [25]

لايو بت

پیش مدرن

در قرون وسطی و دوران رنسانس ، شطرنج بخشی از فرهنگ اصیل بود. از آن برای آموزش استراتژی جنگ استفاده شد و "بازی شاه" لقب گرفت. در ابتداي كتاب Baldassare Castiglione (كتاب دربار) (1528 ، انگلیسی 1561 توسط سر توماس هوبی) ، آقایان می گویند "آقایان" باید در نمایش Chestes به خوبی شناخته شوند "، اما شطرنج نباید علاقه اصلی آقایان باشد. Castiglione آن را بیشتر توضیح می دهد:

و چه چیزی شما را به بازی در سینه می گوید؟ این واقعاً یک کلاه صادقانه از سرگرمی و شوخ طبعی است ، زیرا سیر فریدریک است. اما من فکر می کنم که این یک عیب است ، که ممکن است ، یک مرد ممکن است به آن را تحت الشعاع قرار دهد ، برای هر کس که در لاک قفسه سینه عالی است ، من می خواهم که او باید احترام زیادی در مورد آن ، و درخواست آن را با این همه مطالعه ، به طوری که یک مرد همچنین می تواند برخی از مهارتهای نجیب را بیاموزد ، یا هر ماده دیگری از اهمیت را با یکدیگر مقایسه کند ، و در عین حال در تلاش برای محرمانه کردن تمام این مشاغل ، او چیزی جز یک بازی نمی داند. از این رو ، در این باره که می خواهم اتفاق بسیار نادری رخ دهد ، یعنی این که معنای عالی ستایش می شود ، و نه عالی.

بسیاری از مجموعه های پیچیده شطرنج مورد استفاده اشراف از بین رفته اند ، اما برخی دیگر تا حدی زنده مانده اند ، مانند شطرنج بازان لوئیس.

شطرنج غالباً به عنوان مبانی خطبه های اخلاقی مورد استفاده قرار می گرفت. به عنوان مثال Liber de moribus hominum et officiis nobilium sive super ludo scacchorum ('کتاب آداب و رسوم انسانها و وظایف اشراف یا کتاب شطرنج') ، نوشته شده توسط یک راهب دومنیکن ایتالیایی Jacobus de Cessolis c. 1300. این کتاب یکی از مشهورترین کتاب های قرون وسطی بود. این اثر به بسیاری از زبانهای دیگر ترجمه شد (اولین چاپ چاپ شده در اوترخت در سال 1473 منتشر شد) و اساس کتاب "بازی و آواز چسس" (1474) ویلیام کاکستون ، یکی از اولین کتابهای چاپ شده به زبان انگلیسی بود. مهره های مختلف شطرنج به عنوان استعاره برای طبقات مختلف مردم استفاده می شد و وظایف انسانی از قوانین بازی یا از خصوصیات بصری مهره های شطرنج ناشی می شد

لايو بت

ریختن

در هر بازی یکبار ، هر پادشاه می تواند حرکت خاصی را انجام دهد ، معروف به قلعه. Castling شامل حرکت دادن پادشاه به دو مربع در امتداد رتبه اول به سمت یک ناصاف در درجه اول بازیکن و سپس قرار دادن صخره در آخرین مربعی است که شاه از آن عبور کرده است. در صورت رعایت شرایط زیر ، ریخته گری مجاز است:

نه پادشاه و نه رد قبلا در طول بازی جابجا نشده اند.
هیچ قطعه ای بین شاه و رودخانه وجود ندارد.
پادشاه در کنترل نیست ، و از هیچ میدانی که توسط یک تکه دشمن حمله شود عبور نخواهد کرد و در آن فرود نخواهد آمد. (توجه داشته باشید که اگر صخره مورد حمله قرار گیرد یا صخره از یک مربع مورد حمله عبور کند ، قلعه زدن مجاز است)

رهگذر

هنگامی که یک پیاده از موقعیت آغازین خود ، دو مرحله پیش می رود و یک پیاده حریف در یک مربع در کنار مربع مقصد روی یک پرونده مجاور وجود دارد ، پس پیاده حریف می تواند آن را به سرعت عبور دهد ("در حال عبور") ، حرکت به مربع پیاده از آن عبور کرد. این کار فقط در پیچ بعدی قابل انجام است. در غیر این صورت حق این کار سلب می شود. به عنوان مثال ، در نمودار متحرک ، پیاده سیاه از g7 به g5 دو مرحله پیشرفت می کند و پیاده سفید در f5 می تواند آن را در g6 (اما فقط در حرکت بعدی وایت) به سرعت عبور دهد.
ترویج
 ترفیع (شطرنج)

هنگامی که یک پیاده به رتبه هشتم می رسد ، به عنوان بخشی از حرکت ، ارتقا می یابد و باید با انتخاب بازیکن از ملکه ، خروس ، اسقف یا شوالیه از همان رنگ عوض شود. معمولاً پیاده انتخاب می شود تا به یک ملکه ارتقا یابد ، اما در بعضی موارد ، قطعه دیگری انتخاب می شود. به این حرکت کم تحرک گفته می شود. در نمودار متحرک ، پیاده روی c7 را می توان به رتبه هشتم ارتقا داد و ارتقا داد. هیچ محدودیتی در قطعه تبلیغ شده وجود ندارد ، بنابراین ممکن است تعداد بیشتری از مهره های مشابه همان ابتدای بازی وجود داشته باشد (به عنوان مثال ، دو یا چند ملکه).

لايو بت

لنگر را هرگز نباید پشت قایق بکشید یا در قسمت عقب بیندازید. این می تواند باعث غرق شدن یا پر شدن قایق از آب شود. لنگر را به حالت چوب کمان ببندید و روی آن را بکشید تا مطمئن شوید گره ایمن است. پس از آن مطمئن شوید که کشتی در اثر باد یا پایین بودن لنگر قرار دارد. مهم است که پس از لنگر انداختن بینایی بصری و اشیا on در داخل دریا یا شناورها ، به راننده اطلاع دهید که آیا قایق وی توسط لنگر ایمن نیست. لنگر به شما کمک می کند تا در موقعیت فعلی خود روی آب قرار بگیرید. اگر به درستی استفاده شود ابزاری عالی برای استفاده در هنگام قایقرانی است.

حمل و نقل و ذخیره سازی
ذخیره سازی رک

کوچکترین قایق ها و کایاک ها ممکن است به راحتی با دست یا با شانه زدن آنها به قسمت بالای اتومبیل حمل شوند. بیشتر قایق های کوچکتر در خانه ذخیره می شوند و در تریلرهای قایق به آب منتقل می شوند و در آنجا از رمپ های پرتابی که به داخل آب منتقل می شوند شناور می شوند. برخی از ماریناها نیز بالابرهای برقی ارائه می دهند که می توانند یک قایق را از یک تریلر بلند کرده و به داخل آب بچرخانند (به طور کلی کمتر از 3 تن). قایق های بزرگتر در ساحل ها نگهداری می شوند که پهلوگیری در برابر آب و هوا و انواع خدمات پشتیبانی مانند سوخت ، تجهیزات و غیره را ارائه می دهند. نوع جدیدتر ذخیره سازی ، ذخیره سازی قفسه ای است که محل عبور آب در قفسه های بزرگ فولادی ، بعضی اوقات با ارتفاع چهار یا پنج قایق و شاید 25 قایق در آن ذخیره می شود.

این رک ها در سوله ها نگهداری می شوند و از کامیون های بزرگ مخصوص چنگال برای بلند کردن قایق ها از قفسه ها و قرار دادن آنها در آب استفاده می شود. این میزان فضای مورد نیاز برای ذخیره سازی قایق را کاهش می دهد ، و همچنین یک محیط تمیز را که قایق ها در آن قرار دارند فراهم می کند. برخی از مارینا ها حیاط های خشک را در اختیار شما قرار می دهند ، جایی که قایق های موجود در تریلرها یا عروسک های عروسکی در یک سطح سخت ذخیره می شوند. بسیاری از کلوپ های قایق بادبانی محوطه ای حصارکشی شده را ارائه می دهند که در آن قایق ها به راحتی در نزدیکی آب ذخیره می شوند ، اما بدون تعمیر و نگهداری مربوط به ذخیره سازی مداوم آب (رشد کف و غیره) قایق ها در مناطق ذخیره سازی خشک به صورت رمپ راه اندازی می شوند یا در آب بالا می روند.

لايو بت

از زمان آغاز غواصی ، بحث های مداوم در مورد خرد غواصی انفرادی با نظرات قوی در مورد هر دو طرف موضوع وجود داشته است. این بحث با این واقعیت پیچیده است که خطی که یک غواص انفرادی را از یک غواص دوست / تیم جدا می کند ، همیشه روشن نیست.

به عنوان مثال ، اگر دانش آموزان آنها دانش یا تجربه كمك به مربی را در شرایط اضطراری غیرقابل پیش بینی ندارند ، باید یك مربی اسكوبا (كه از سیستم دوستان پشتیبانی می كند) تلقی شود؟ آیا دوست یک عکاس زیرآبی باید خود را به تنهایی غواصی کند زیرا دوست (عکاس) بیشتر یا بیشتر توجه خود را به موضوع عکس نشان می دهد؟ این بحث برخی از آژانس های برجسته غواصی مانند Global Underwater Explorers (GUE) را برانگیخته است تا تأكید كند كه اعضای آن فقط در تیم ها غواصی می كنند و "همیشه از موقعیت و امنیت اعضای تیم آگاه هستند.

آژانس های دیگر مانند Scuba Diving Inteational (SDI) و انجمن حرفه ای مربیان غواصی (PADI) موضعی را اتخاذ کرده اند که غواصان ممکن است خود را به تنهایی (با انتخاب یا به طور تصادفی) پیدا کنند و دوره های صدور گواهینامه مانند "دوره SDI Solo Diver Course" و "PADI Self-Reliant" را ایجاد کرده اند. دوره غواص "به منظور آموزش غواصان برای مدیریت چنین امکاناتی.

سازمانهای دیگری مانند کمیسیون استاندارد بین المللی ایمنی غواصی (IDSSC) ، غواصی انفرادی تفریحی را به دلایل مشخص "دلایل روانی ، اجتماعی و فنی" قبول نمی کنند.

تدابیر ضروری
فوری ترین شرایط اضطراری زیر آب معمولاً شامل تأمین گاز سوختگی تنفسی است. غواصان در روش های اهدای و دریافت گاز تنفسی از یکدیگر در شرایط اضطراری آموزش دیده اند و اگر اتکا به یک دوست نداشته باشند ممکن است یک منبع هوای جایگزین مستقل داشته باشند. در صورت از بین رفتن گاز تنفسی که نمی تواند به طور عمیق کنترل شود ، ممکن است غواصان نیاز به صعود اضطراری داشته باشند. صعودهای اضطراری کنترل شده تقریباً همیشه نتیجه از دست دادن گاز تنفسی است ، در حالی که صعودهای کنترل نشده معمولاً نتیجه خرابی کنترل شناور است. سایر موارد اضطراری فوری ممکن است شامل از دست دادن کنترل عمق و موارد اضطراری پزشکی باشد.

لايو بت

سو M رفتار

در صورت موفقیت بازیکن یا تلاش برای ضربه زدن یا لگد زدن به حریف ، پرش ، شارژ یا هل دادن حریف ، ضربه یا تلاش برای ضربه زدن به حریف ، یک ضربه آزاد مستقیم به تیم حریف اعطا می شود. در آغوش گرفتن ، لمس کردن یا تف کردن به حریف جرمی است که ارزش ضربه آزاد مستقیم را دارد ، همانطور که در صورت لغزش برای بازی توپ در حالی که حریف آن را بازی می کند یا توپ را حمل می کند ، ضربه می زند یا توپ را می اندازد (به جز دروازه بان).

اینها همه خطاهای جمع شده است. ضربه آزاد مستقیم در جایی که تخلف رخ داده گرفته می شود ، مگر اینکه در منطقه پنالتی به تیم مدافع اعطا شود ، در این صورت ضربه آزاد را می توان از هر نقطه داخل محوطه جریمه گرفت. اگر بازیکن یکی از خطاهایی را که شایسته یک ضربه آزاد مستقیم در داخل محوطه جریمه خودشان است مرتکب یک ضربه پنالتی شود. موقعیت توپ تا زمانی که در بازی است مهم نیست اما برای یک ضربه پنالتی ، توپ باید روی خط خارج ، عمود بر مرکز شبکه قرار گیرد.

اگر دروازه بان توپ را پاك كند اما سپس قبل از هر كس آن را با دستانش لمس كند ، ضربه آزاد غیر مستقیم به تیم حریف اعطا می شود ، اگر دروازه بان توپ را با دستان خود كنترل كند ، وقتی كه توسط یك هم تیمی به او ضربه داده شود ، یا اگر آنها آن را لمس كنند یا بیش از چهار ثانیه توپ را با دست و پا در نیمه خود کنترل کنند.

یک ضربه آزاد غیرمستقیم نیز به تیم حریف اعطا می شود اگر بازیکنی به روشی خطرناک بازی کند ، عمداً مانع حریف شود ، مانع از پرتاب توپ با دست یا هر چیز دیگری شود که دروازه بان برای احتیاط یا اخراج بازیکن متوقف می شود. ضربه آزاد غیرمستقیم از محلی که تخلف در آن رخ داده است گرفته می شود.

در فوتسال از کارت های زرد و قرمز استفاده می شود. کارت زرد برای احتیاط بازیکنان نسبت به عملکرد آنها است. در صورت دریافت دو کارت ، به آنها کارت قرمز داده می شود و این بدان معناست که آنها از زمین اخراج می شوند. اگر بازیکنی رفتار غیر ورزشی ، مخالفت ، نقض مداوم قوانین بازی ، به تأخیر انداختن شروع بازی ، عدم رعایت فاصله بازیکن از توپ هنگام شروع مجدد بازی ، نقض روش تعویض ، کارت زرد نشان داده می شود. یا ورود ، ورود مجدد و خروج از زمین بدون اجازه داور.

لايو بت

بولینگ هدف

شکل دیگر بولینگ معمولاً در فضای باز روی زمین چمن بازی می شود. در هنگام بولینگ در فضای باز ، بازیکنان یک توپ را که گاهی اوقات دارای وزن خارج از مرکز است ، می اندازند تا بتوانند آن را به یک نقطه یا شکاف مشخص در میدان بولینگ نزدیک کنند. (به عنوان مثال: توپ Bocce ، و بازی چمن ایتالیا)
تاریخ

این بخش دارای چندین مسئله است. لطفاً در بهبود آن كمك كنید یا این موارد را در صفحه بحث مطرح كنید. (با نحوه و زمان حذف این پیام های الگو آشنا شوید)
این بخش ممکن است حاوی مقدار زیادی جزئیات پیچیده باشد که ممکن است فقط مخاطبان خاصی را مورد توجه قرار دهد. (دسامبر 2020)

تاریخ باستان
تصور می شد نقاشی اشیا Ar باستان شناسان در سال 1895 در مقبره ای باستانی در نقده ، مصر پیدا شده است ، شبیه بازی مدرن تر اسکیتل ها است. باستان شناس در مورد چیدمان خاص اقلام پیدا شده حدس می زند.

اولین اشکال شناخته شده بولینگ به مصر باستان برمی گردد ، با نقاشی های دیواری که بولینگ را به تصویر می کشد و در یک مقبره سلطنتی مصر به تاریخ 5200 سال قبل از میلاد پیدا شده است. و سوزن ها و توپ های مینیاتوری در قبر کودک مصری حدود 5200 سال قبل از میلاد مسیح. بقایای توپ های بولینگ در میان مصنوعات مصر باستان پیدا شده است که به دوره پروتودیناستیک مصر در سال 3200 قبل از میلاد برمی گردد. آنچه تصور می شود یک بازی کودک شامل توپ های پورفیری (سنگی) ، یک تریلیتون مینیاتوری و نه شکل گلدان آلباستر رگه ای برشی است - که تصور می شود شبیه بازی مدرن تر اسکیتل باشد - در نقده ، مصر در سال 1895 یافت شد.

توپ ها با استفاده از پوسته دانه ها ساخته می شدند ، در ماده ای مانند چرم پوشانده می شدند و با رشته بسته می شدند. توپهای دیگری که از پرسلن ساخته شده اند نیز یافت شده اند ، که نشان می دهد این توپها به دلیل اندازه و وزن بیش از آنکه در زمین پرتاب شوند ، نورد شده اند. برخی از این موارد شبیه جک امروزی است که در بازی های کاسه هدف استفاده می شود. بازی های بولینگ به اشکال مختلف نیز توسط هرودوت به عنوان اختراع لیدیان در آسیای صغیر مورد توجه قرار گرفته است.

حدود 2000 سال پیش ، در امپراطوری روم ، بازی مشابهی بین لژیونرهای رومی تکامل یافت که منجر به پرتاب اجسام سنگی در نزدیکترین زمان ممکن به سایر اشیا stone سنگی شد ، که در نهایت به Bocce ایتالیایی یا بولینگ در فضای باز تبدیل شد. در حدود 400 سال پس از میلاد ، بولینگ در آلمان به عنوان یک آیین مذهبی برای پاکسازی خود از گناهان با غلتاندن سنگ به یک چوب (کگل) که نشان دهنده قوم است ، آغاز شد و در نتیجه بولرها را کگلر می نامند.

لايو بت

بانجی پریدن

بانجی جامپینگ (/ ˈbʌndʒi /) ، همچنین پرش بانجی املایی است ، فعالیتی است که شامل پرش شخص از ارتفاع زیاد در حالی که به یک طناب الاستیک بزرگ متصل است ، می باشد. سکوی پرتاب معمولاً بر روی سازه ای بلند مانند ساختمان یا جرثقیل ، پلی از روی دره عمیق یا ویژگی جغرافیایی طبیعی مانند صخره برپا می شود. همچنین می توان از نوعی هواپیما که توانایی شناور کردن در سطح زمین را دارد ، مانند بالون هوای گرم یا هلی کوپتر ، پرش کرد. هیجان ناشی از سقوط آزاد و برگشت است.هنگامی که فرد می پرد ، طناب کشیده می شود و با پرت شدن مجدد طناب ، جهنده دوباره به سمت بالا پرواز می کند و تا زمانی که تمام انرژی جنبشی از بین می رود ، به نوسان خود به بالا و پایین ادامه می دهد.
تاریخ
پریدن زودگذر

غواصی در زمین (Sa: Gol) جزیره پنطیکاست در وانواتو یک آیین باستانی است که در آن مردان جوان از سکوهای چوبی بلند با انگورهایی که به مچ پا بسته شده اند می پرند تا آزمایش شجاعت و مردانگی آنها باشد. بر خلاف بانجی جامپینگ مدرن ، غواصان زمینی به عمد به زمین برخورد می کنند ، اما انگورها نیروی کافی را جذب می کنند تا ضربه را کشنده نکنند. مراسم غواصی در روز پنطیکاست توسط الهام هکت ادعا شده است ، و باعث شده نمایندگان جزایر برای جبران خسارت آنچه که تصور می کنند مالکیت فرهنگی آنها غیرمجاز است ، جبران شود.

یک برج به ارتفاع 4000 فوت (1200 متر) با سیستم سقوط یک "ماشین" معلق توسط کابل "بهترین لاستیک" برای نمایشگاه جهانی شیکاگو ، 1892-1893 پیشنهاد شد. ماشین که دویست نفر نشسته بود ، از روی سکویی روی برج رانده می شود و سپس متوقف می شود. مهندس طراح پیشنهاد کرد برای ایمنی زمین زیر "با هشت فوت ملافه پر" پوشانده شود. این پیشنهاد توسط برگزارکنندگان نمایشگاه رد شد.

لايو بت

پارکور

پارکور (به فرانسوی: [paʁkuʁ]) یک رشته آموزشی با استفاده از جنبش هایی است که از آموزش دوره های مانع نظامی ایجاد می شود. تمرین کنندگان ، به نام ردیاب یا ردیاب ، قصد دارند از یک نقطه به نقطه دیگر در یک محیط پیچیده ، بدون تجهیزات کمکی و به سریعترین و کارآمدترین روش ممکن برسند. پارکور شامل دویدن ، کوهنوردی ، تاب خوردن ، خرک ، پرش ، پلایومتریک ، غلتاندن ، حرکت چهار پا (خزیدن) و سایر حرکات است که برای شرایط مناسب تر تشخیص داده می شود (با freeruing اشتباه گرفته نشود). پیشرفت پارکور در آموزش نظامی برخی جنبه های یک هنر رزمی غیر رزمی را به آن می بخشد.

پارکور فعالیتی است که می تواند به تنهایی یا با دیگران تمرین شود و معمولاً در فضاهای شهری انجام می شود ، هرچند که در هر مکانی قابل انجام است. پارکور شامل دیدن محیط فرد به روشی جدید ، و تصور پتانسیل پیمایش در آن با حرکت در اطراف ، از طریق ، از طریق ، بیش از و تحت ویژگی های آن است.

پارکور به عنوان نوعی جنبش توسط دیوید بل در سال 1988 در فرانسه تاسیس شد ، با این وجود عملکرد حرکات مشابه در جوامع مختلف در سراسر جهان منجر به بحث در مورد ارتباط چنین انتسابی می شود. این رشته در اواخر دهه 1990 و 2000 از طریق فیلم ها ، مستندها ، بازی های ویدیویی و تبلیغات رایج شد.

کلمه پارکور از parcours du battletant (مسیر مانع) ، روش کلاسیک دوره مانع آموزش نظامی که توسط ژرژ هبرت پیشنهاد شده است ، گرفته شده است. ریموند بل از اصطلاح "les parcours" استفاده کرد تا تمام تمرینات خود از جمله کوهنوردی ، پرش ، دویدن ، متعادل سازی و سایر روش هایی را که در پیشرفت ورزشی شخصی خود انجام داده است ، در بر گیرد. پسرش ، دیوید ، روش های پدرش را بیشتر توسعه داد و به عنوان بدلکار به موفقیت دست یافت و روزی در یک مجموعه فیلم ویدئوی "مرد هوایی سریع" را به هوبرت کونده نشان داد. Koundé پیشنهاد کرد که "c" "parcours" را به "k" تغییر دهد زیرا قوی تر و پویاتر بود و "s" های بی صدا را به همان دلیل حذف کرد ، "parkour" را تشکیل داد

لايو بت

گروهی از دوچرخه سواران کوهستانی به نام Laguna Rads در اواسط دهه هشتاد یک باشگاه تشکیل دادند و سوارکاری هفتگی خود را آغاز کردند ، و در دامنه های ساحلی ناشناخته لاگونا بیچ ، کالیفرنیا کاوش کردند. دست اندرکاران صنعت اظهار داشتند که این تولد جنبش freeride بود ، زیرا آنها در تپه ها و کوه هایی که هیچ شبکه خاصی برای دوچرخه سواری وجود نداشت دوچرخه سواری می کردند. لاگونا رادز همچنین از سال 1986 سالی یک بار طولانی ترین مسابقه سراشیبی را برگزار می کند.

در آن زمان ، صنعت دوچرخه سواری تحت تأثیر دوچرخه کوهستان قرار نگرفت ، زیرا دوچرخه سواری کوهستانی مدی کوتاه مدت است. به ویژه ، تولیدکنندگان بزرگی مانند شوین و فوجی نتوانستند اهمیت دوچرخه تمام زمین و رونق آینده را در "ورزش های ماجراجویی" مشاهده کنند. در عوض ، اولین دوچرخه های کوهستانی تولید انبوه توسط شرکت های جدیدی مانند MountainBikes (بعدا ، دوچرخه کوهستان فیشر) ، Ritchey و Specialized پیشگام شدند.

Specialized یک شرکت استارتاپی آمریکایی بود که تولید قاب دوچرخه کوهستان را از کارخانه های ژاپن و تایوان انجام می داد. اولین بار در سال 1981 به بازار عرضه شد ، دوچرخه کوهستان Specialized تا حد زیادی از هندسه قاب تام ریتچی پیروی می کرد ، اما از جوشکاری TiG برای پیوستن به لوله های قاب بجای لحیم کاری فیله استفاده کرد ، این فرایند برای تولید انبوه مناسب تر است و به کاهش هزینه های کار و تولید کمک می کند. . پیکربندی دوچرخه ها با 15 دنده با استفاده از دیلیرو ، یک زنجیر سه گانه و یک دندانه دار با پنج چرخ دنده انجام شد.

1990- 2000
در طول دهه 1990 و دهه اول قرن 21 ، دوچرخه سواری کوهستان از یک ورزش کم شناخته شده به یک فعالیت اصلی منتقل شد. دوچرخه کوهستان و تجهیزات دوچرخه کوهستان که فقط در مغازه های مخصوص یا از طریق سفارش پستی در دسترس بود ، در فروشگاه های استاندارد دوچرخه در دسترس قرار گرفت. در اواسط دهه اول قرن 21 ، حتی برخی از فروشگاه های بزرگ شروع به فروش دوچرخه کوهستانی ارزان قیمت با سیستم تعلیق کامل و ترمزهای دیسکی کردند.

در دهه اول قرن بیست و یکم ، روند دوچرخه کوهستان شامل "دوچرخه تمام کوه" ، 29er و دیگری توسط پیشرانه بود (اگرچه اولین تولید پیشرانه 1 برابر پیشرانه XX1 Sram در سال 2012 بود). "دوچرخه های تمام کوه" برای پایین آمدن و کنترل خوب در شرایط ناهموار طراحی شده اند ، در حالی که هنوز برای کوهنوردی به طور کارآمد رکاب می زنند و برای پر کردن شکاف بین دوچرخه های کراس کانتری و آنهایی که به طور خاص برای سراشیبی ساخته شده اند ساخته شده اند.

لايو بت

سپک تاکرا
Sepak takraw،  یا والیبال کیک ، ورزشی بومی جنوب شرقی آسیا است. Sepak takraw با ورزش مشابه footvolley در استفاده از توپ خیزران تفاوت دارد و فقط به بازیکنان اجازه می دهد تا از پا ، زانو و سر خود برای لمس توپ استفاده کنند.

در برونئی ، اندونزی ، مالزی و سنگاپور و آن را معمولاً sepak takraw می نامند. این ماده را می توان به عنوان sepak raga در اندونزی و مالزی نیز شناخته کرد. در فیلیپین ، این ورزش "sepak takraw" نیز خوانده می شود ، که شبیه ورزش بومی مرتبط با آن است که به عنوان sipà شناخته می شود ، در حالی که نسخه بین المللی آن با اصطلاحات قرض گرفته شده sipà tákraw یا sepak takraw شناخته می شود. در تایلند ، به سادگی به عنوان takraw شناخته می شود در حالی که در لائوس ، آن kataw است. در میانمار به چانه تنه معروف است و بیشتر هنر محسوب می شود زیرا غالباً تیمی مخالف وجود ندارد و نکته این است که توپ را با ظرافت و جالب بالا نگه دارید.

بازی های مشابه شامل تور کیسه پا ، پای پا ، تنیس فوتبال ، باسابال ، جیانزی ، جوکو و سیپا است.
علم اشتقاق لغات واژه takraw در اصل تایلندی است. Takraw (به تایلندی:) را می توان به عنوان گلوله یا توپ خیزران بافته شده ترجمه کرد در حالی که sepak مالایی است و لگد را می گوید. Sepak Takraw به ورزشی گفته می شود که با استفاده از takraw انجام می شود. بنابراین sepak takraw به معنای واقعی کلمه "به پا زدن توپ" است.

در تایلند ، این نام به سادگی به عنوان نام اصلی آن takraw شناخته می شود (تایلندی: ตะกร้อ ، RTGS: takro ، تلفظ [tā.krɔ̂ː]) در حالی که sepak takraw معمولاً در سراسر جنوب شرقی آسیا شناخته می شود. از جمله اندونزیایی: sepak takraw ، سڨق تکرار؛ مالایی: sepak raga ، سڨق راݢ؛ برمه ای: ပိုက်ကျော်ခြင်း ، Pike Kyaw Chin؛ فیلیپینی: sipà، sipà tákraw، sepák tákraw، تلفظ [sɛ̝päk täkɾɐw]؛ خمر: សីដក់ ، سی داک ؛ لائو: ກະ ຕໍ້ ، ka-taw؛ ویتنامی: cầu mây ، "calameae ball" یا "توپ چوب خیزران".